kartka wydarta z zeszytu

Z położonego na odludziu ośrodka terapeutycznego dla kobiet znika jego właścicielka. Elina wychodzi z dworku w środku śnieżnej zimy w koszuli nocnej i przepada bez śladu. Sprawa komplikuje się, gdy kilka dni później odnalezione zostają jej zwłoki.

Ginie kobieta. Sprawę prowadzi inna kobieta, a większość podejrzanych to również kobiety. Ten kryminał jest na wskroś kobiecy, ale przez to wcale nie sentymentalny czy rzewny. I choć termin 'literatura kobieca' ma często znaczenie pejoratywne i niesłusznie kojarzy się z romansami i czytadłami niskich lotów, myślę, że 'Kobiety ze śniegu' jest jak najbardziej książką kobiecą. Napisaną przez kobietę o kobietach.

Oprócz wciągającej intrygi kryminalnej mamy w 'Kobiecie ze śniegu' ciekawy obraz fińskiego społeczeństwa i przede wszystkim obraz kobiety w tym społeczeństwie. Leena Lehtolainen prezentuje różne typy kobiet. Kobiet, które w skrajnie różne sposoby próbują ułożyć sobie życie w  zdominowanym przez mężczyzn świecie. Maria Kallio, jest jedyną kobieta w wydziale kryminalnym w Espoo i mimo kilku lat służby w policji ciągle musi walczyć o swoją pozycję. Bo nie dość, że kobieta, to jeszcze drobna, o dziewczęcej urodzie, świeżo upieczona mężatka. Musi bardzo się napracować, żeby 'zasłużyć' na szacunek kolegów z pracy. Johanna całe życie spędziła w bardzo ortodoksyjnym wiosce, wcześnie wyszła za mąż za pastora i urodziła dziewięcioro dzieci. Gdy, przy kolejnej zagrażającej życiu ciąży, zdecydowała się na aborcję maż wyrzucił ją z domu. Tak Johanna trafia do ośrodka Eliny, gdzie oprócz niej znalazły schronienie striptizerka Milla, która w dzieciństwie była molestowana przez ojczyma czy zagubiona pianistka Ninna, nie radząca sobie po śmierci matki.

Lehtolainen przedstawia społeczeństwo pełne sprzeczności, w którym kobieta ma prawo do aborcji na życzenie, każdy bez skrępowania korzysta z pomocy psychiatry, a homoseksualne pary wychowują wspólnie swoje dzieci, i jednocześnie kobieta-policjantka nadal budzi zdziwienie i niewybredne komentarze, a obok liberalnego społeczeństwa funkcjonują bardzo tradycyjne, purytańskie wręcz wioski.

Bardzo interesująca książka. Polecam!

wydawnictwo: słowo / obraz terytoria